Η β’ Κυριακή και τα «πράσινα» δεκανίκια από τα (πολύ) παλιά

Θέμα ωρών είναι πλέον το να μάθουμε το όνομα του νέου Δημάρχου Αλεξανδρούπολης, αν και σχεδόν όλοι ξέρουν ότι αυτό θα είναι του Βαγγέλη Λαμπάκη.

Παρά την απέλπιδα προσπάθεια στήριξης του κυρίου Ζαμπούκη από τον (πολύ) πρώην Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης Γιώργο Αλεξανδρή, η ζυγαριά είναι προφανές προς τα που γέρνει.

Μιας και θίξαμε, όμως, το όνομα του κυρίου Αλεξανδρή, είναι να απορεί κανείς για ποιο λόγο οι επιτελείς Ζαμπούκη πίστεψαν ότι η δήλωση στήριξης από την πλευρά του θα βοηθούσε σε κάτι. Πρώτα απ’ όλα ο Γιώργος Αλεξανδρής απέχει από τα πολιτικά πράγματα περίπου μία δεκαετία.

Αν δεν με απατά η μνήμη μου, είχε αποσυρθεί με δική του πρωτοβουλία και όσο για τις σχέσεις του με το ΠΑΣΟΚ (ειδικά εκείνη την περίοδο), ας μας πουν οι παλιοί του κόμματος που θυμούνται καλύτερα.

Τον κύριο Γιώργο Αλεξανδρή τον ξανασυναντήσαμε περίπου στο 2013, αν θυμάμαι καλά και πάλι, όταν το όνομά του «έπαιζε» σε μια λίστα με αλλα 104. Ούτε αυτό το συνεχίζω περισσότερο, καθώς είναι υπόθεση με την οποία έχει ασχοληθεί η Δικαιοσύνη.

Αυτό που θέλω να πω εγώ είναι ότι η στήριξη από τον Γιώργο Αλεξανδρή και ο πανηγυρισμός επί αυτής καθιστά ανακόλουθο τον κύριο Ζαμπούκη. Ο κύριος Ζαμπούκης, εμφανίστηκε και αυτοπροσδιορίστηκε ως πρεσβευτής του «νέου».

«Νέο» για τον κύριο Ζαμπούκη σημαίνει δέκα-δεκαπέντε χρόνια πριν; Σημαίνει να γυρίσουμε στο 2010 ή και πιο πίσω; Σημαίνει να ανασύρουμε «με το στανιό» ανθρώπους που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους; Ακόμη χειρότερα, σημαίνει να εφαρμόσουμε και τις πρακτικές τους; Προσοχή: Αυτό δεν αποτελεί μομφή για τον κύριο Αλεξανδρή. Ο κύριος Αλεξανδρής διοίκησε τον Δήμο Αλεξανδρούπολης με δεδομένα που ίσχυαν πριν από δεκαπέντε χρόνια. Άρα εξ ορισμού είναι «παλιά».

Αυτό που λέω είναι προβληματισμός για τη στάση του κυρίου Ζαμπούκη: «Ποιο είναι τελικά το νέο;» που θέλει να φέρει στην Αλεξανδρούπολη; Εκτός αν ταυτίζεται με το σύνθημα «Εμπρός προς τα πίσω», οπότε εκεί κάνουμε άλλη συζήτηση. Βασικά, ΔΕΝ υπάρχει λόγος να γίνει συζήτηση.-

Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός κύριε Ζαμπούκη

Δυστυχώς κύριε Ζαμπούκη, δεν ισχύει ως πανάκεια η παροιμία ότι «η σιωπή είναι χρυσός«. Μερικές φορές ΔΕΝ είναι. Όπως, για παράδειγμα, η σιωπή σας στο debate της Δέλτα για τον δεύτερο γύρο των εκλογών.

Δεν θα εξετάσω αν η Δέλτα μεθόδευσε το debate ούτε και τίποτα άλλο πέρα από το προφανές: Το ότι ΔΕΝ ήσασταν εκεί. Χωρίς δικαιολογία και χωρίς αιτιολογία από μέρους σας. Μπορεί να μην θέλατε να είστε εκεί. Σεβαστό. Αλλά, εγώ ήθελα να είστε εκεί κύριε Ζαμπούκη. Εγώ ως κάτοικος του Δήμου Αλεξανδρούπολης και ψηφοφόρος.

Ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας, να δω πως λειτουργείτε υπό πίεση, πώς διαχειρίζεστε τις προθεσμίες, πώς αντιδράτε όταν οι χρόνοι πιέζουν, πώς μπορείτε (αν μπορείτε) να αντιμετωπίσετε τον αντίπαλό σας. Ήθελα να σας δω να παλεύετε κύριε Ζαμπούκη. Αλλά, εσείς προτιμήσατε να γίνετε ρίψασπις.

Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε έναν λόγο για τον οποίο ένας πολιτικός δεν θέλει να μιλήσει δημόσια, συμμετέχοντας σε ένα debate. Και την ίδια ώρα, να θέλει να πιστέψουμε ότι μπορεί να διαχειριστεί τα «δημόσια».

Ο κύριος Ζαμπούκης είναι υποψήφιος Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης. Μπορώ να σεβαστώ την απογοήτευσή του από την συνειδητοποίηση ότι δεν θα βγει νικητής την Κυριακή, αλλά πάντοτε από έναν «ηγέτη» περιμένουμε να δούμε και πώς διαχειρίζεται την ήττα. Κυρίως την ήττα.

Τι θα κάνει, δηλαδή, ο κύριος Ζαμπούκης αν εκλεγεί Δήμαρχος και κληθεί να αντιμετωπίσει μία δύσκολη κατάσταση; Θα κρυφτεί; Θα δραπετεύσει ή θα υπεκφύγει; Δεν έχει το δικαίωμα αυτό. Έχει την υποχρέωση να παλεύει. 

Αλλά, με το να μην πάει στο debate, απέδειξε απλώς ότι δεν μπορεί. Ή τουλάχιστον ότι δεν θέλει. Άλλωστε μία βασική αρχή της ψυχολογίας λέει πως δεν υπάρχει «δεν μπορώ», αλλά «δεν θέλω». Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, καθίσταται ακατάλληλος για Δήμαρχος.

Επίσης, η αποχή από το debate, αγγίζει και τα όρια της αγένειας, απέναντι σε ένα κοινό που τον στήριξε χωρίς να τον ξέρει. Και αυτό είναι το πασοκικό. Είναι οι ψηφοφόροι της παράταξης, που έριξαν την ψήφο τους στην παράταξη μόνο και μόνο επειδή την είχε στηρίξει το ΚΙΝΑΛ. Είναι όμως και οι υπόλοιποι, που ίσως πίστεψαν το πρόγραμμα του κυρίου Ζαμπούκη και μπορεί να ήθελαν να επιβεβαιώσουν την επιλογή τους.

Και κάτι τελευταίο: Περιποιεί μεγίστη προσβολή για έναν υποψήφιο δήμαρχο να λέει ότι το 37.8% των δημοτών που έκαναν μία συγκεκριμένη επιλογή υποκύπτουν σε ημέτερες σχέσεις και εξαρτήσεις, επειδή απλώς έδειξαν την εμπιστοσύνη τους στους ανθρώπους που έχουν ήδη τη διοίκηση του Δήμου.

Με πολύ λίγα λόγια: Πολλές φορές η σιωπή κάνει περισσότερο θόρυβο. Και μερικές φορές είναι και πολύ ενοχλητική. Σαν το θόρυβο που κάνει, για παράδειγμα, ένα κέρμα μέσα σε έναν άδειο ντενεκέ.

Τα 17 λεπτά της πολιτικής ένδειας του κυρίου Ζαμπούκη

Δεν ξέρω αν το -17- (δεκαεφτά) είναι το τυχερός αριθμός του κυρίου Ζαμπούκη, αλλά τόσο διήρκησε η προεκλογική του ομιλία στην Αλεξανδρούπολη που ήταν μάλιστα και η κεντρική!

Σε -17- (δεκαεφτά) λεπτά χώρεσε όλα όσα θέλει να κάνει σε τέσσερα χρόνια, εφόσον γίνει δήμαρχος (δύσκολο) !!! Θα μου πεις εδώ σε λιγότερο από 1 λεπτό στο debate της Δέλτα κατάφερε να αποδείξει την παντελή άγνοια του για ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έρχονται στο Δήμο Αλεξανδρούπολης και αυτό είναι το LNG.

Σε -17- (δεκαεφτά) λεπτά, μπόρεσε πολύ εύκολα να αποδείξει την πολιτική του ένδεια, την απουσία προγράμματος, σχεδίου και προγραμματισμού. Αν υπολογίσει κανείς και το γεγονός ότι το 1/3 από αυτή τη διάρκεια αναλώθηκε σε ένα κατηγορητήριο εναντίον του Βαγγέλη Λαμπάκη, καταλαβαίνει πόσο χρόνο χρειάζεται ο κύριος Ζαμπούκης για να περιγράψει το όραμά του.

Ένα τέταρτο της ώρας! Τόσα πολλά έχει να πει… Σκεφτείτε, λοιπόν, πόσα έχει να κάνει…

Δυστυχώς, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να πείσουν ότι ο κύριος Ζαμπούκης εισάγει νέα ήθη στην πολιτική ζωή του τόπου, όταν η κεντρική ομιλία ενός συνδυασμού διαρκεί ένα τέταρτο της ώρας, αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ΕΝΔΕΙΑ.

Σημαίνει απουσία επιχειρημάτων, σημαίνει ανυπαρξία ιδεών, σημαίνει απροθυμία ανάλυσης του σκεπτικού πάνω στο οποίο σχεδιάζεται το όποιο πρόγραμμα. Η διάρκεια αυτή  αγγίζει έως και τα όρια της αγένειας προς τους ανθρώπους (όσοι κι αν ήταν αυτοί) που βρέθηκαν στο εκλογικό του κέντρο για να τον ακούσουν.

Τι μπόρεσαν άραγε να καταλάβουν μέσα σε αυτή τη διάρκεια; Μπόρεσαν να σχηματίσουν άποψη; Μπόρεσαν να διαμορφώσουν κρίση; Μα, πώς; Αφού δεν είπε τίποτα, πέρα από γενικόλογα κλισέ, αοριστίες και φληναφήματα, τα οποία ωστόσο συνόδευε πολύ ωραία το μαλλί της γριάς που προσφέρονταν στους παρευρισκόμενους.

Όμορφη Αλεξανδρούπολη θέλουμε όλοι. Προσβάσιμη πόλη θέλουμε όλοι. Χρηστή διοίκηση και διαφάνεια θέλουμε όλοι. Όμως, θέλουμε και από τον άνθρωπο που μας τα υπόσχεται αυτά, να μας πει και πώς θα τα κάνει. Ο κύριος Ζαμπούκης δεν μας είπε ΤΙΠΟΤΑ από όλα αυτά. Μετά βίας μας είπε ότι τα θέλει αυτά. Με το ζόρι μας μίλησε, γενικώς.

Το μόνο σίγουρο για όσους βρέθηκαν στην «ομιλία» του ήταν ότι δεν έχασαν τον χρόνο τους. Γιατί δεν υπήρχε χρόνος. Και ζητώ συγγνώμη που δεν κρίνω το περιεχόμενο του χαιρετισμού του (ομιλία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτό που έκανε), αλλά δυστυχώς δεν είχε περιεχόμενο.

Μετά και από αυτό, εγείρω πλέον σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσο ο κύριος Ζαμπούκης επιθυμεί την εκλογή του. Διότι, αν όντως την επιθυμούσε, θα την διεκδικούσε. Σε πρώτη φάση με λόγια, γιατί αυτό είναι το μόνο όπλο που έχουν οι υποψήφιοι. Αυτός όμως, το κατέθεσε μπροστά μας, σχεδόν αμαχητί.

Παρεμπιπτόντως τι άλλαξε και η «ομιλία» έγινε στο εκλογικό του κέντρο και όχι στο Πάρκο Εθνικής Ανεξαρτησίας όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί;

Ο κύριος Μιχαηλίδης επιμένει στη συζήτηση με «επενδυτές»

Χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις, (αλλά και χωρίς πολύ κόσμο), έγινε η προεκλογική ομιλία του Παύλου Μιχαηλίδη που φιλοδοξεί να γίνει δήμαρχος Αλεξανδρούπολης με την παράταξη «ανάσα», πράγμα βέβαια πολύ δύσκολο.

Όσοι παρακολούθησαν την προεκλογική περίοδο στο δήμο Αλεξανδρούπολης δεν άκουσαν τίποτα καινούργιο στην ομιλία του κυρίου Μιχαηλίδη, ο οποίος δεν έβγαλε κανέναν άσσο απο το μανίκι του και περιορίστηκε στα τετριμμένα του.

Ωστόσο, απέδειξε για άλλη μία φορά ότι δεν μαθαίνει. Και το λέμε αυτό γιατί, παρά την κριτική που έχει δεχτεί από όλους σχεδόν τους πολιτικούς του αντιπάλους, ο ίδιος επέμεινε πάλι ότι θα μιλήσει με τους χρυσοθήρες, αν αυτοί ζητήσουν να τον συναντήσουν όταν θα είναι δήμαρχος Αλεξανδρούπολης (???).

Είπε ότι μία από τις βασικές αρχές της «Ανάσα» οταν είχε δημιουργηθεί (δεν μας είπε όμως ποιος την δημιούργησε το 2014. Γιατί;) ήταν το «όχι» στο χρυσό και ότι αυτή η αρχή παραμένει σε ισχύ, όμως επανέλαβε ότι αυτός ο ίδιος δεν μπορεί να κλείσει την πόρτα σε κανέναν επενδυτή!

Ξεχνάει βέβαια, πως στον συγκεκριμένο «χρυσό» επενδυτή την πόρτα την έχει κλείσει η ίδια η τοπική κοινωνία εδώ και πολλά χρόνια και μάλιστα όχι μόνο αυτή της Αλεξανδρούπολης, αλλά της Θράκης συνολικά.

Τώρα, γιατί ο ίδιος επιμένει να αφήνει χαραμάδες επικοινωνίας αυτό είναι ένα ερώτημα που μόνο ο ίδιος μπορεί και πρέπει να το απαντήσει στην ουσία του και όχι με πυροτεχνήματα και ανούσιες δικαιολογίες.

Σε περίπτωση, δε, που δεν το γνωρίζει, να ενημερώσουμε ότι πριν από λίγες ημέρες, όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι Μαρωνείας – Σαπών δεσμεύτηκαν να πουν όχι στο χρυσό, και υιοθέτησαν όλοι την ίδια «γραμμή»…

Δύο βίντεο, μία απορία: Πού θα βρεθούν τα λεφτά;

Καθώς η προεκλογική περίοδος βαδίζει προς το τέλος της, τα social media παίρνουν φωτιά και οι υποψήφιοι τα χρησιμοποιούν για να προβάλουν μέσα από αυτά τις θέσεις και τα οράματά τους για μια καλύτερη Αλεξανδρούπολη.

Έτσι και ο κύριος Ζαμπούκης, σε δύο διαφορετικά βίντεο που κυκλοφόρησαν αυτές τις μέρες μας λέει τις προτάσεις του για τις αποθήκες της ΚΥΔΕΠ και το πρώην πολυκατάστημα VOLLHAUS.

Και μας γεμίζει απορίες.

Πριν τις πούμε όμως, να υπενθυμίσουμε ότι η «ιδέα» για δημιουργία κλειστής αγοράς στις αποθήκες της ΚΥΔΕΠ δεν είναι καινούργια καθώς έχει ασχοληθεί με αυτήν πολύ αναλυτικά ο κος Λασκαράκης όταν ήταν δημοτικός σύμβουλος, αλλά και ο κύριος Μιχαηλίδης από την «ανάσα».

Ωστόσο, κανείς από τους τρεις δεν μας είπε πού θα βρεθούν τα χρήματα για να αγοραστούν οι αποθήκες της ΚΥΔΕΠ. Για όσους δεν γνωρίζουν οι αποθήκες της ΚΥΔΕΠ ανήκουν σε ιδιώτες και δεν είναι δημοτική περιουσία. Άρα λοιπόν πρέπει να αγοραστούν.

Ο κύριος Ζαμπούκης έχει έρθει σε επαφή με τους ιδιοκτήτες τους και γνωρίζει ότι ενδιαφέρονται να τις πουλήσουν; Αν όντως ενδιαφέρονται, ποιον τρόπο προτείνει η παράταξη για την αγορά των κτιρίων και την ανακατασκευή τους;

Αντίστοιχα και με το VOLLHAUS, το οποίο επίσης είναι ιδιωτικό και όχι δημοτική περιουσία. Για να γίνει η αξιοποίηση του, πρέπει πρώτα να γίνει δημοτική περιουσία. Πουθενά όμως δεν εξηγεί πώς θα καταφέρει αυτό.

Ίσως ο σχεδιασμός και οι επαφές να έχουν γίνει. Αλλά, η παράταξη δεν κρίνει σκόπιμο να ενημερώσει τους ψηφοφόρους για όλες τις κινήσεις της και όχι μόνο για το «όραμα» της; Δεν θεωρεί απαραίτητο να ξέρουν οι ψηφοφόροι και τον τρόπο υλοποίησης αυτου του οράματος;

Η ανήκουστη πρόταση για ένωση των Δήμων Αλεξανδρούπολης και Σαμοθράκης!

Το να μην ξέρεις κάτι δεν είναι κακό. Το να μην θες να μάθεις όμως, είναι. Ειδικά όταν είσαι υποψήφιος Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης και θες να κάνεις κοινό  Δήμο με τη Σαμοθράκη είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ κακό να μην γνωρίζεις το ‘βάρος’ αυτής της πρότασης και την εκστομίζεις με τόση ευκολία κύριε Ζαμπούκη.

Αν ο κύριος Ζαμπούκης είχε «μελετήσει» στοιχειωδώς έστω την σύγχρονη «πολιτική» ιστορία θα ήξερα ότι το κόμμα που τον στηρίζει (και όλοι απορούν «γιατί;») όταν είχε φέρει τον «Καλλικράτη» είχε εξαιρέσει τα νησιά από αυτόν, ακριβώς λόγω των ιδιαιτεροτήτων τους.

Κανείς δεν ήθελε τότε και κανείς δεν θέλει τώρα να «καταδικάσει» τα νησιά σε απομόνωση, να φορτώσει τους δημότες με τα προβλήματα που δημιουργεί η έλλειψη έδρας Δήμου από τον τόπο τους ο οποίος περιβάλλεται από θάλασσα, κανείς δεν θέλει να αναγκάζει τους νησιώτες να διανύουν δεκάδες μίλια για την εξυπηρέτηση μιας απλής δουλειας. Κανείς, εκτός από τον κύριο Ζαμπούκη, που έτσι ελαφρά την καρδία προτείνει τη συνένωση των Δήμων Αλεξανδρούπολης και Σαμοθράκης!

Μία τοση δα μικρά φράση, είναι ικανή για να καταλάβει κανείς ότι ο εν λόγω υποψήφιος Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης δεν γνωρίζει στοιχειώδεις λεπτομέρειες της τοπικής πολιτικής πραγματικότητας, γεγονός που του αφαιρεί «πόντους» από την ικανότητα του να διοικήσει.

Δικηγόρος ων και ο ίδιος, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η άγνοια νόμου δεν συγχωρείται. Και οι έδρες των νησιωτικών δήμων παρέμειναν στις θέσεις τους με τον νόμο που λεγεται «Καλλικράτης». Για συγκεκριμένους λόγους και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Και από ό,τι πληροφορούμαι αυτή η δήλωση του ήδη κυκλοφορεί στη Σαμοθράκη και περισσότεροι του ενός υποψηφίων Δημάρχων του νησιού σκέφτονται να την σχολιάσουν. Και ποιος μπορεί να πει ότι έχουν άδικο να εξανίστανται όταν έχουν παλέψει τόσο (είτε από θέσεις διοίκησης, είτε ως απλοί πολίτες) για το αυτονόητο που ο κύριος Ζαμπούκης απλώς αγνοεί;

Ο Γιάννης Ζαμπούκης ΔΕΝ γνωρίζει τίποτα για το LNG της Αλεξανδρούπολης!

Αφού αποδώσω τα εύσημα σε όλους τους συντελεστές και τους καλεσμένους της Δέλτα Τηλεόρασης για το debate των υποψηφίων Δημάρχων, θα κάνω κι εγώ το σχόλιο μου για όσα έγιναν εκεί.

Με λύπη διαπίστωσα ότι ο κύριος Ζαμπούκης έχει παντελή άγνοια για ένα από τα σημαντικότερα έργα που πρόκειται για γίνουν στην Αλεξανδρούπολη το επόμενο διάστημα. Σε ερώτηση του Γιώργου Πανταζίδη, ο υποψήφιος Δήμαρχος Γιάννης Ζαμπούκης παραδέχτηκε την άγνοια του, σχεδόν ανερυθρίαστα, για το LNG.

Δήλωσε ότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ για το LNG. Για το έργο στο οποίο έχει αναφερθεί μέχρι και το Πλανητάρχης Ντόναλντ Τραμπ κατονομάζοντας την Αλεξανδρούπολη. Και ο κύριος Ζαμπούκης που θέλει να ζήσει τη ζωή του σε αυτή την πόλη και να την διοικήσει, δηλώνει άγνοια…

Σέβομαι ότι μέχρι πριν την ενασχόληση του με τα κοινά, το συγκεκριμενο έργο μπορεί όντως να μην τον ενδιέφερε. Αλλά δηλώνοντας την πρόθεσή του να γίνει Δήμαρχος, η άγνοια δεν συγχωρείται. Δεν πρέπει να συγχωρείται. Όχι στον κύριο Ζαμπούκη μόνο, αλλά σε κανέναν που θελει να αναλάβει θεσμικό ρόλο.

Για ποιο λόγο να ψηφίσουν οι πολίτες κάποιον που δεν έχει γνώση και άποψη (είτε καλή είτε κακή) για έργα παγκοσμίου βεληνεκούς, τα οποία θα αλλάξουν τα οικονομικά και γεωστρατηγικά δεδομένα της Αλεξανδρούπολης;

Πόσο χρήσιμος μπορεί να είναι ένας Δήμαρχος, ο οποίος δεν ξέρει τι πρόκειται να συμβεί στα 12 χιλιόμετρα από την ακτή της Αλεξανδρούπολης;

Εκτιμώ την ειλικρίνεια της παραδοχής, αλλά δεν αποδέχομαι την άγνοια. Όπως νομίζω, δεν την αποδέχεται κανείς. Ποιος μπορεί να εμπιστευτεί τον άνθρωπο και την παράταξη που έχουν φτιάξει ένα ολόκληρο πρόγραμμα για τη Γαλάζια Ανάπτυξη, εξαιρώντας από αυτήν το έργο του Φυσικού Αερίου;

Και όλα αυτά την ώρα που όλες οι διαδικασίες του συγκεκριμένου έργου έγιναν «ανοιχτά», πέρασαν από το Δημοτικό Συμβουλίο, υπάρχουν αναρτήσεις στο site του Ομίλου Κοπελούζου, έχει έρθει ο ίδιος ο κύριος Κοπελούζος στην Αλεξανδρούπολη και έκανε δηλώσεις μαζί με τον Πίτερ Λιβανό, έχει υπάρξει πυρήνας αμφισβήτησης της περιβαλλοντικής διάστασης του έργου, έχουν γίνει market tests και σε έξι μήνες ξεκινάει η κατασκευή του.

Ο κυριος Ζαμπούκης και οι συνεργάτες του, δεν ξέρουν τίποτα από όλα αυτά, αλλά την ίδια ώρα θέλουν να διοικήσουν τον Δήμο Αλεξανδρούπολης…

Μάλλον δύσκολο. Και σίγουρα απευκταίο.

Από το Ποτάμι ως το ΚΙΝΑΛ με στάση στον ΣΥΡΙΖΑ

Πληροφορήθηκα εσχάτως ότι και το Ποτάμι (με όποια διάσταση και αν έχει) εξέφρασε τη στήριξή του στον υποψήφιο Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης Γιάννη Ζαμπούκη.

Γράφω σκόπιμα το «και» γιατί εκτός από το Ποτάμι, την παράταξη Δήμος για όλους την στηρίζει το ΚΙΝΑΛ, όπως είδαμα (άσχετα αν η Φώφη δεν τον ήξερε τον κύριο Ζαμπούκη), αλλά  την ίδια ώρα στην παράταξή του υπάρχουν και δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο δε επικεφαλής της παράταξης όλοι ξέρουμε ότι δεν το ‘χει και πολύ με την Αριστερά. Όμως όλα αυτά, τελικά μάλλον δημιουργούν ένα μπέρδεμα. Και κάπως έτσι καταρρίπτεται η θεωρία της «πολυσυλλεκτικότητας» και το ψηφοδέλτιο από όλους τους χώρους και όλα αυτά τα «κλισέ».

Στην πραγματικότητα αυτή η κατάσταση δείχνει μάλλον πανικό και προσπάθεια να πιαστεί ο υποψήφιος «από όπου μπορεί». Άλλωστε μέχρι και λίγο πριν κλείσει το ψηφοδέλτιο του, ο κυριος Ζαμπούκης έδειξε ξεκάθαρα ότι αρέσκεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού και νομίζω ότι είναι απολύτως σαφές το που αναφέρομαι.

Στο σημείο που φτάσαμε όμως, το μονο που κατάφερε να κάνει είναι να δημιουργήσει μία «θολούρα» γύρω από το όνομά του, λόγω της οποίας θα δυσκολευτούν και οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του να τον ψηφίσουν. Αυτό, εν τω μεταξύ, δεν είναι εικασία. Είναι αποτυπωμένο σε μετρήσεις. Αλλά, ας μην προτρέχουμε.

Ας μείνουμε προς το παρόν στο γεγονός ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος όχι απλά δεν έχει πολιτικό προσανατολισμό, αλλά ούτε καν πυξίδα. Συνεπώς, ποια μπορεί να είναι η διαδρομή του;

Ποιο προεκλογικό φυλλάδιο δίνει συμβουλές πρώτων βοηθειών σε καρδιοπαθείς;

Στην προεκλογική Αλεξανδρούπολη, το είδαμε και αυτό! Προεκλογικό φυλλάδιο το οποίο εκτός από το βιογραφικό του υποψηφίου Δημάρχου, δίνει και συμβουλές πρώτων βοηθειών σε… καρδιοπαθείς!

Στο οπισθόφυλό του, το φυλλάδιο ενημερώνει τον αναγνώστη για το τι πρέπει να κάνει αν κάποιος πάθει καρδιακή προσβολή και φυσικά είναι απορίας άξιος ο λόγος για τον οποίο δίνονται αυτές οι οδηγίες…

Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι πρόκειται για έναν οδηγό επιβίωσης, καθώς αυτό το φυλλάδιο προφανώς το έχουν σε πολλά αντίτυπα στα γραφεία της παράταξης ή στο εκλογικό κέντρο, αφού όπως λέγεται παρά την «δυνατή» μεταγραφή της τελευταίας στιγμής, τα ποσοστά δεν ανεβαίνουν.

Οπότε ίσως να φανούν χρήσιμα το βράδυ της 26ης Μαΐου. Αν και ελπίζω να μην φτάσουμε σε τέτοιου είδους υπερβολές. Βέβαια, πιθανόν με την ελπίδα να μείνω γιατί από υπερβολές σε αυτή την προεκλογική περίοδο… άλλο τίποτα.

Πάντως άμα δεν ξέρετε πώς να κάνετε ΚΑΡΠΑ, ρωτήστε τους υποψηφίους του κου Ζαμπούκη. Ακόμη και αν δεν ξέρουν να σας πουν πώς γίνεται, σίγουρα θα έχουν να σας δώσουν ένα φυλλάδιο να διαβάσετε τις οδηγίες!

Υ.Γ. Σχετικά με τη «δυνατή» μεταγραφή, αυτή σίγουρα έκανε «μπαμ». Αλλά το θέμα είναι ποιος τον άκουσε το θόρυβο ή ποιος «τα άκουσε» για τον θόρυβο. Διότι, οι εκλογές δεν είναι μόνο συλλογική προσπάθεια. Είναι και ατομική. Συνεπώς, κάποιοι και κάποιες «κουφάθηκαν» από το μπαμ που έκανε το «Εγώ» τους και κάποιοι άλλοι έτρεξαν να καλέσουν το «ΕΣΥ».

Ανεξάρτητοι – εξαρτημένοι στον Δήμο Αλεξανδρούπολης

Σε αυτές τις εκλογές η «μόδα» θέλει και ανεξάρτητες υποψηφιότητες για τις τοπικές κοινότητες των Δήμων. Όπως είναι ο «Φάρος» στην Αλεξανδρούπολη και δύο ακόμη στον Πέπλο και τη Μάκρη.

Πόσο «ανεξάρτητες» είναι όμως αυτές οι πρωτοβουλίες όταν απολαμβανουν τη στήριξη παρατάξεων; Και η Ανάσα, αλλά και ο Δήμος για Όλου έχουν δηλώσει ανοιχτά ότι στηρίζουν τις «Ανεξάτηρτες» αυτές προσπάθειες.

Δηλαδή,  μας δουλεύουν κανονικά. Και οι «Ανεξάρτητες» και αυτοί που τις στηρίζουν. Για τις μεν ανεξάρτητες πρωτοβουλίες έχω να πω ότι είναι δήθεν ανεξάρτητες, αφού ακόμη και αν δεν ζήτησαν, αποδέχτηκαν αδιαμαρτύρητα τη στήριξη που τους παρασχέθηκε, οι δε παρατάξεις λόγω ένδειας υποψηφίων το παίζουν «υποστηρικτές».

Φυσικά, η συνεργασία δεν είναι κακό πράγμα. Το ψέμα είναι. Και η προσπάθεια όλων αυτών να μας πείσουν ότι αυτό που βλέπουμε δεν είναι αυτό που καταλαβαίνουμε. Αυτό, ναι, είναι κακό. Πολύ κακό κιόλας.

Γιατί, αν ξεκινάμε έτσι από την προεκλογική περίοδο, τι θα γίνει αν αυτοί εκλεγούν; Θα μας πουλάνε το άσπρο για μαύρο; Πώς μπορούν να μας πείσουν στο μέλλον, όταν ήδη από τώρα αντιφάσκουν και μάλιστα στην πράξη;

Θα το πω άλλη μία φορά: Τι σόι ανεξαρτησία είναι αυτή που στηρίζεται σε αλλες παρατάξεις και τι σόι παρατάξεις είναι αυτές, που προσπαθούν να «μπαλώσουν» τις τρύπες τους, με προσποιητή μεγαλοψυχία και παροχή στήριξης;

Και στο κάτω-κάτω, δεν μπορώ να καταλάβω τι σκοπό εξυπηρετούν οι στηρίξεις ΠΡΟεκλογικά; Τις μετεκλογικές τις κατανοώ και λεω ότι αποσκοπούν στην καλύτερη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου. Οι ΠΡΟεκλογικές όμως;

Γιατί;